هفتم، روز بدنام

۷ دسامبر ۱۹۴۱ یکی از آن روزهای نادر در تاریخ جهان بود که مردم دقیقاً به خاطر میآورند کجا بودند و چه میکردند که خبر حمله را شنیدند. «هفت روز ننگین»، که مترجم به صورت مفهومی «هفتم، روز بدنام» ترجمه نموده، این لحظه تاریخی را از نگاه گروهی متنوع از شخصیتهای برجسته به تصویر میکشد. این کتاب با ارائه دیدگاهی جامع و جهانی به حمله و پیامدهای آن، اگرچه به فروپاشی دیپلماتیک بین ژاپن و ایالات متحده و نامه آخرین لحظه فرانکلین روزولت به امپراتور هیروهیتو میپردازد، اما تمرکز اصلیاش بر واکنشهای جهانی به این خبر است. بست تجربیات همگان را مستند میکند؛ از چهرههای مشهوری مانند ارنست همینگوی، جک کندی و مارلین دیتریش گرفته تا افراد عادی، از جمله زندانیان یهودی در گتوی ورشو که با شنیدن خبر ورود ایالات متحده به جنگ، به شادی پرداختند. روایت کتاب همچنین به لحظات کلیدی آن دوران میپردازد، مانند نظارت وینستون چرچیل بر جنگ از اتاقهای کابینه جنگ و غرق شدن ناو جنگی اچاماس پرنس آو ویلز. بست با در هم آمیختن این داستانهای فردی، فرشینهای غنی از جهانی در آستانه یک نقطه عطف تاریخی خلق میکند و نشان میدهد که حمله به پرل هاربر نهتنها یک تراژدی آمریکایی، بلکه رویدادی محوری با پیامدهای فوری و عمیق در سطح جهانی بود.

در کتاب «هفت روز ننگین»، نیکلاس بست، که مترجم به صورت مفهومی «هفتم، روز بدنام» ترجمه نموده، مورخ، با استفاده از روایتهای جذاب و فردی، داستان حمله سرنوشتساز ژاپن به پرل هاربر و پیامدهای جهانی آن را با لحنی پرتنش و دراماتیک روایت میکند. اما او به همین جا ختم نمیشود؛ در عوض، بست خوانندگان را به سفری بیسابقه در روزهای پیرامون این حمله میبرد و تصویری از چهرههای مختلف در سراسر جهان ارائه میدهد. این کتاب یکی از خارقالعادهترین هفتههای تاریخ جهان را روایت میکند و نگاهی انسانی به رویدادی دارد که برای همیشه چشمانداز جهانی را دگرگون کرد. روایت داستان سه روز پیش از پرل هاربر آغاز میشود و در سراسر اروپا، آمریکا و خاور دور ادامه مییابد و سرانجام، یک هفته بعد، در برلین و با اعلام تحقیرآمیز جنگ از سوی آدولف هیتلر علیه ایالات متحده به پایان میرسد.