آبراهام ورگیس

آبراهام ورگیس (زادهٔ ۳۰ مهٔ ۱۹۵۵) پزشک و نویسندهٔ آمریکاییِ اهلِ اتیوپی است. او استادِ کرسیِ «لیندا آر. مایر و جوآن اف. لین» در رشتهٔ پزشکی، معاونِ رئیس در حوزهٔ «نظریه و عمل پزشکی»، و مدیرِ دورهٔ کارآموزیِ پزشکیِ داخلی در دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه استنفورد است. او نویسندهٔ چهار کتاب پرفروش است: دو خاطرات (اتوبیوگرافی) و دو رمان.

زندگی‌نامه

ورگیس در اتیوپی، از والدینی مسیحی ارتدکس اهل کرالا، هند، به دنیا آمد که به عنوان معلم کار می‌کردند. پدر و مادرش توسط امپراتور هایله سلاسی برای تدریس در اتیوپی استخدام شده بودند. او دومین فرزند از سه پسر خانواده است. برادر بزرگترش، جرج ورگیس، استاد مهندسی در ام‌آی‌تی (MIT) و برادر کوچکترش، فیل ورگیس، مهندس نرم‌افزار سابق در گوگل است.

در کودکی، کتابخوانی مشتاقی بود و همین مطالعه بود که او را با دنیای پزشکی آشنا کرد. او در اتیوپی بزرگ شد و تحصیلات پزشکی خود را در همانجا آغاز کرد.

در سال ۱۹۷۴، با برکناری امپراتور هایله سلاسی و روی کار آمدن یک دولت نظامی مارکسیستی، تحصیلاتش نیمه‌کاره ماند. او اتیوپی را ترک کرد و به والدینش که به آمریکا مهاجرت کرده بودند، پیوست. در آمریکا، به مدت یک سال به عنوان نظافت‌چی بیمارستان کار کرد. او این تجربه را عمیقاً تأثیرگذار می‌داند که باعث شد تصمیمش برای اتمام تحصیلات پزشکی را تقویت کند.

ورگیس برای ادامهٔ تحصیلات پزشکی به هند رفت و در کالج پزشکی مدرس (Madras Medical College) مشغول به تحصیل شد. او در سال ۱۹۷۹ مدرک لیسانس پزشکی را از دانشگاه مدرس دریافت کرد و دورهٔ کارآموزی خود را در آنجا به پایان رساند. پس از بازگشت به آمریکا به عنوان یک فارغ‌التحصیل پزشکی خارجی، به دنبال یک جایگاه رزیدنتی در برنامه‌ای جدید در جانسون سیتی، تنسی، وابسته به دانشگاه ایالتی تنسی شرقی (ETSU) رفت. او دورهٔ دستیاری (رزیدنتی) خود را در سال ۱۹۸۳ به پایان رساند.

پس از آن، یک فلوشیپ در دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه بوستون گذراند. او دو سال در بیمارستان بوستون سیتی کار کرد و در آنجا با نشانه‌های اولیهٔ اپیدمی HIV در مناطق شهری آشنا شد. در سال ۱۹۸۵، به عنوان استادیار پزشکی به جانسون سیتی بازگشت و با نشانه‌های یک اپیدمی دیگر، یعنی ایدز روستایی، مواجه شد. انتظار داشت سالانه یک یا دو بیمار HIV داشته باشد، اما به زودی با ۱۰۰ بیمار در یک شهر کوچک روبرو شد.

او بعدها به تگزاس رفت و به عنوان تنها پزشک متخصص بیماری‌های عفونی در بیمارستان تامسون (Thomason Hospital) فعالیت کرد. و سپس کرسی استادی «گروور ای. موری» را در دانشکدهٔ پزشکی تگزاس تک (Texas Tech School of Medicine) به دست آورد. یازده سال بعد، ورگیس مدیر مؤسس «مرکز علوم انسانی و اخلاق پزشکی» (Center for Medical Humanities and Ethics) در مرکز علوم بهداشتی دانشگاه تگزاس (University of Texas Health Science Center) شد.

او در سال ۲۰۰۷ به دانشگاه استنفورد پیوست و در حال حاضر کرسی استادی «لیندا آر. مایر و جوآن اف. لین» را در اختیار دارد و معاون رئیس در حوزهٔ «نظریه و عمل پزشکی» است. او همچنین مدیر برنامهٔ «استنفورد ۲۵» (Stanford 25) است؛ برنامه‌ای نوآورانه که بر آموزش مهارت‌های پیشرفتهٔ معاینهٔ بالینی فیزیکی تمرکز دارد.

کتاب‌ها و آثار

غیرداستانی (خاطرات)

• My Own Country: A Doctor's Story (۱۹۹۴) — دربارهٔ تجربیاتش در تنسی شرقی در دوران اپیدمی ایدز. این کتاب توسط مجلهٔ تایم به عنوان یکی از پنج «بهترین کتاب سال» انتخاب شد و در سال ۱۹۹۸ به فیلم تلویزیونی تبدیل شد.
• The Tennis Partner: A Story of Friendship and Loss (۱۹۹۸) — دومین خاطرات او.

داستانی (رمان)

• Cutting for Stone (۲۰۰۹) — اولین رمان او. این کتاب بیش از دو سال در لیست پرفروش‌های نیویورک تایمز باقی ماند.
• The Covenant of Water (۲۰۲۳) — دومین رمان او که توسط انتشارات گروو آتلانتیک منتشر شد و به عنوان یکی از انتخاب‌های باشگاه کتاب اپرا برگزیده شد. این کتاب به مدت ۳۷ هفته در لیست پرفروش‌های نیویورک تایمز باقی ماند و به عنوان یکی از «۱۰۰ کتاب قابل توجه ۲۰۲۳» این روزنامه معرفی شد. این رمان که به مادر نویسنده تقدیم شده، از داستان زندگی او الهام گرفته شده است.

او همچنین با اریک توپل، میزبان مشترک پادکست پزشکی «Medicine and the Machine» از مداسکیپ است.

افتخارات و جوایز

• ۱۹۹۵: برندهٔ جایزهٔ لامبدا (Lambda Literary Award) در بخش زندگینامه/اتوبیوگرافی مردان همجنس‌گرا برای کتاب My Own Country
• ۲۰۰۹: نامزد نهایی جایزهٔ کتاب ولکام (Wellcome Book Prize) برای رمان Cutting for Stone
• ۲۰۱۱: انتخاب به عنوان عضو مؤسسهٔ پزشکی (Institute of Medicine, IOM)
• ۲۰۱۴: دریافت نوزدهمین دورهٔ جایزهٔ سالانهٔ هاینز (Heinz Award) در حوزهٔ هنر و علوم انسانی
• ۲۰۱۵: دریافت نشان ملی علوم انسانی (National Humanities Medal) از دست پرزیدنت باراک اوباما
• ۲۰۲۳: دریافت فلوشیپ گوگنهایم (Guggenheim Fellowship)
• دکترای افتخاری: از شش دانشگاه از جمله کالج هالی کراس (۲۰۲۲)، دانشگاه مک‌مستر (۲۰۱۷)، کالج سلطنتی جراحان ایرلند (۲۰۱۴)، و دانشگاه سووارثمور (۲۰۰۱) دریافت کرده است.

رویکرد پزشکی و بشردوستانه

ورگیس یکی از مدافعان سرسخت پزشکی بالینی (bedside medicine) و علوم انسانی پزشکی است. او بنیانگذار و مدیر مرکز PRESENCE در استنفورد است. پژوهش و علاقهٔ اصلی او بر روی مهارت‌های بالینی و معاینهٔ بالینی (bedside exam) متمرکز است، هم از جنبهٔ فنی و هم از جنبهٔ اهمیت آیین و حضور پزشک در بالین بیمار.