بهزودی
کوروش کبیر
«کوروشِ بزرگ»، زندگینامهایِ روایی-دراماتیک از «کوروشِ دوم» (حدود ۵۸۰–۵۳۰ پیش از...
| اطلاعات شناسنامهای | |
| نام کامل | هارولد آلبرت لمب (Harold Albert Lamb) |
|---|---|
| تاریخ تولد | ۱ سپتامبر ۱۸۹۲ |
| محل تولد | آلپاین، نیوجرسی، ایالات متحده |
| تاریخ درگذشت | ۹ آوریل ۱۹۶۲ (۶۹ سالگی) |
| محل درگذشت | راچستر، نیویورک، ایالات متحده |
| نام مستعار | اچ. ای. لمب (H. A. Lamb) |
| پیشه | نویسنده، رماننویس، تاریخدان، فیلمنامهنویس |
| تحصیلات | دانشگاه کلمبیا (کارشناسی، ۱۹۱۶) |
| جوایز مهم | کمکهزینهٔ گوگنهایم (۱۹۲۹) |
هارولد آلبرت لمب در ۱ سپتامبر ۱۸۹۲ در آلپاین، نیوجرسی به دنیا آمد. مادرش الیزا رالینسون و پدرش فردریک لمب، نقاش دیوارنگار و طراح شیشههای رنگی بود. پدربزرگ پدری او هنرمندی بود که استودیوهای «جی. اند آر. لمب» (J. & R. Lamb Studios) را تأسیس کرد؛ شرکتی که به تولید شیشههای رنگی مشغول بود.
لمب در کودکی بسیار خجالتی بود و با مشکلاتی در شنوایی، بینایی و تکلم دستوپنجه نرم میکرد. به گفتهٔ منابع، او از بدو تولد با مشکلاتی در چشمها، بینی و گلو مواجه بود که دیدن، بوییدن و صحبت کردن را برایش دشوار میساخت و تا بیستسالگی به طور کامل بهبود نیافت. او در مدرسهٔ «فرندز سمینری» (Friend's Seminary) در نیویورک تحصیل کرد، اما بعدها اعلام کرد که از این تجربه لذت نبرده است. او ترجیح میداد در کتابخانهٔ پدربزرگش، حماسههای تاریخی را مطالعه کند.
لمب تا قد ۶ فوت و ۱ اینچ (۱۸۵ سانتیمتر) رشد کرد و موهایش زودرس سفید شد.
در سال ۱۹۱۴، لمب وارد دانشگاه کلمبیا شد و در آنجا بود که علاقهاش به اقوام و تاریخ آسیا شکل گرفت. اساتید او در کلمبیا شامل کارل ون دورن و جان ارسکاین بودند. در دوران تحصیل، در تیمهای فوتبال و تنیس دانشگاه بازی میکرد، به انجمن ادبی دلتا پسی (Delta Psi) پیوست و در هیئت تحریریهٔ «کلمبیا مانثلی» (Columbia Monthly)، مجلهٔ ادبی دانشگاه، عضو بود.
با این حال، لمب تقریباً از کلمبیا اخراج شد زیرا بسیاری از کلاسها را رها میکرد و بیشتر وقت خود را به مطالعهٔ دلخواه در کتابخانه میگذراند. او در یک درس تاریخ مردود شد. اگرچه در سال ۱۹۱۶ با مدرک کارشناسی (A.B.) فارغالتحصیل شد، اما خود ادعا کرد که این تنها به خاطر دریافت مدال «اچ. سی. بانر» (H.C. Bunner medal) در ادبیات آمریکا از دانشگاه کلمبیا در سال ۱۹۱۴ بود.
لمب از سنین جوانی حرفهٔ نویسندگی را آغاز کرد. او برای مجلات پالپ (ارزانقیمت) مینوشت و داستانهایی دربارهٔ کوههای افغانستان و استپهای روسیه خلق میکرد.
در سال ۱۹۱۷، شروع به نوشتن برای مجلهٔ «Adventure» کرد که به مدت ۱۹ سال، اصلیترین محل انتشار داستانهای تخیلی او بود و حدود ۵۸ داستان از او در این مجله منتشر شد. داستانهای او همچنین در مجلات دیگری مانند Argosy، All-Story، Asia magazine، Collier's، Short Stories و The Saturday Evening Post به چاپ رسید.
در سال ۱۹۲۷، لمب زندگینامهٔ چنگیز خان را نوشت. پس از موفقیت این کتاب، او بیشتر به سمت نوشتن غیرداستانی گرایش پیدا کرد و زندگینامهها و کتابهای تاریخ عامهپسند متعددی را تألیف نمود.
او همچنین مقالههایی برای National Geographic و San Francisco Chronicle مینوشت.
موفقیت کتاب دو جلدی لمب دربارهٔ جنگهای صلیبی باعث شد تا سسیل بی. دمیل (Cecil B. DeMille) او را کشف کند و به عنوان مشاور فنی در فیلمی مرتبط با این موضوع استخدام نماید.
لمب فیلمنامهنویس بسیاری از فیلمهای سسیل بی. دمیل بود، از جمله:
لمب در سال ۱۹۱۷، در خلال جنگ جهانی اول، به ارتش ایالات متحده پیوست، اما به خارج از کشور اعزام نشد.
لمب در هر دو حوزهٔ داستانی و غیرداستانی، به موضوعات مرتبط با آسیا و خاورمیانه گرایش داشت.
او طرفدار ادبیات و تاریخ فراگیر (مطالعهٔ تاریخ تمام نقاط جهان، نه فقط غرب) بود. او در سال ۱۹۵۳ به نیویورک تایمز گفت:
او به دلیل پژوهشهای دقیق و موشکافانهاش شهرت داشت. یک بار توسط دولت ایران، مدال تحقیقات علمی دریافت کرد. او به زبانهای لاتین، فرانسوی، فارسی و عربی مسلط بود و همچنین به زبان چینی نیز تسلط داشت.
لمب به دانشمندان، شاعران و سخنسرایان ایران علاقهای فراوان داشت و قسمتی از عمر خود را به مطالعه دربارهٔ تاریخ ایران و زندگینامهٔ شعرا و نویسندگان ایران صرف کرد.
لمب فردی خجالتی بود و تا پایان عمر در میان جمع یا حتی در میان انبوه مردم احساس ناراحتی میکرد. با وجود مشکلات جسمی، به چندین زبان زندهٔ دنیا مسلط بود.
او عضو انجمن روابط آمریکا و آسیا، اتحادیهٔ نویسندگان آمریکایی و انجمن ملی خاورمیانه بود.
هارولد لمب در ۹ آوریل ۱۹۶۲ در راچستر، نیویورک در سن ۶۹ سالگی درگذشت.
هارولد لمب به عنوان یکی از مهمترین نویسندگان تاریخهای عامهپسند و داستانهای ماجراجویانهٔ قرن بیستم شناخته میشود. او با پژوهشهای دقیق و روایتپردازی جذاب خود، جایگاهی ویژه در ادبیات قرن بیستم برای خود دستوپا کرد. داستانهای او دربارهٔ قبایل قزاق و جنگجویان صلیبی همچنان خوانده و تحسین میشوند.
بهزودی
«کوروشِ بزرگ»، زندگینامهایِ روایی-دراماتیک از «کوروشِ دوم» (حدود ۵۸۰–۵۳۰ پیش از...